BAKAŁARZEWO

Bakałarzewo - dawne miasto, dziś wieś gminna, położona na wzniesieniu nad doliną rzeki Rospudy i północnym krańcem jeziora Sumowo.

Miasto pierwotnie nosiło nazwę Dowspuda Bakałarzewska, dla odróżnienia od Raczkowskiej. Miejscowość powstała w pierwszej połowie XVI wieku. Założył ją Mikołaj Michnowicz Raczkowicz, który pełnił funkcję pisarza na dworze królewskim - czyli bakałarza. Stąd też nazwa stworzonej przez niego miejscowości.

W latach 1578-1580 Bakałarzewo wymieniano jako miasteczko, chociaż nie miało oficjalnie nadanych przez władcę praw miejskich. Było własnością prywatną. Dopiero w 1720 roku otrzymało przywileje na jeden jarmark rocznie i cotygodniowy targ. Do rozbiorów Polski miasto należało do powiatu grodzieńskiego w województwie trockim. Później znalazło się w granicach zaboru pruskiego, a następnie w Księstwie Warszawskim i po kongresie wiedeńskim w Królestwie Polskim.

W 1800 roku liczyło 76 domów i 620 mieszkańców. Największą liczbę mieszkańców osiągnęło pod koniec XIX wieku - ponad półtora tysiąca. Wiekszą ich część stanowili Żydzi. Posiadali nawet bożnicę. Ludność ogólnie mówiąc trudniła się przemytem przez pobliską granicę z Prusami.

W roku 1870 Bakałarzewo utraciło prawa miejskie. Podczas ostatniej wojny zostało w znacznym stopniu zniszczone. Między innymi zniszczono kościół murowany z 1936 roku, który później odbudowano w takim samym kształcie.



Z poprzedniej zabudowy pozostał jedynie układ przestrzenny z dużym rynkiem i centralnie usytuowanym kościołem przy trasie przelotowej.

Bakałarzewo jest obecnie miejscowością o walorach letniskowych.

Informacje zaczerpnięto z :

• S.Maciejewski "Po ziemi Suwalskiej"
• S.Maciejewski "Szlakami Północnej Suwalszczyzny"
• I.W. Baturowie "Po ziemi Augustowskiej"
• W.Batura "Szlakami Południowej Suwalszczyzny"
• J.Bacewicz "Podstawy wiedzy regionalnej ziemia suwalska"